De gemene deler: jongvolwassenen met kanker verbeelden het onzegbare

We hebben veel gemeen, wij jonge mensen met kanker. Zoveel waarover we soms zo moeilijk met anderen kunnen praten, met anderen die niet ziek zijn, met leeftijdgenoten die een ongebroken leven leiden. Als we elkaar ontmoeten hebben we weinig woorden nodig, een blik zegt vaak al genoeg. Er is herkenning en er is troost. We zijn niet alleen. Maar willen we in onze situatie weer vooruit kunnen, dan moeten we de diepte in. Dieper naar binnen om te weten wat het ziek zijn met ons doet. Moeten we voelen waar de pijn zit en waar de angst, om die beter achter ons te kunnen laten. Kanker is een gemene ziekte. Ook als die onder controle is, is er een dreiging. Want we weten maar al te goed dat ons lijf niet te vertrouwen is. Het heeft ons immers al een keer verraden, kwaaie cellen deelden zich onze zonder toestemming. En toch, als we eerlijk zijn is er ook in het goede veel dat ons verbindt. We weten hoe mooi klein leven is, we zijn boven het vanzelfsprekende uitgetild en zien schoonheid vlak voor onze voeten. Wij delen wat we gemeen hebben, wat deze gemene ziekte van delende cellen met ons doet. Wij delen dat met elkaar en met jullie. Op 25 augustus 2021 is het er, ons fotografieboek. Voor ons allemaal.